Mówiąc o witaminie E w oliwie, najpierw trzeba oddzielić żywienie od reklamy. EFSA rozpatruje witaminę E jako α-tokoferol i, ponieważ nie mogła ustalić średniego zapotrzebowania ani referencyjnego spożycia dla populacji, wyznaczyła wystarczające spożycie: 13 mg dziennie dla dorosłych mężczyzn i 11 mg dla dorosłych kobiet. [EFSA Journal — Scientific Opinion on Dietary Reference Values for vitamin E as α-tocopherol]
Na etykiecie unijnej pojawia się inna liczba: referencyjna wartość spożycia witaminy E wynosi 12 mg. Służy ona do podawania wartości procentowych w informacji żywieniowej; nie przeczy wartościom EFSA, ponieważ oba narzędzia mają inne cele. [EUR-Lex — Regulation (EU) No 1169/2011, consolidated text and Annex XIII]
Unia Europejska zezwala na stwierdzenie, że witamina E pomaga w ochronie komórek przed stresem oksydacyjnym. Można go jednak użyć tylko wtedy, gdy żywność spełnia warunki, by być co najmniej „źródłem” witaminy E; sama przynależność do kategorii olejów nie wystarcza. [EUR-Lex — Commission Regulation (EU) No 432/2012 on permitted health claims]
Dlatego nie przypisujemy automatycznie naszej EVOO zawartości witaminy E ani działania zdrowotnego. Potrzebne są dane żywieniowe lub analityczne dotyczące konkretnego produktu i zgodne z prawem sformułowanie. Dozwolone oświadczenie nie oznacza zapobiegania ani leczenia choroby i nie ustala dawki terapeutycznej.
Praktyczna zasada jest prosta: sprawdzić deklarowaną ilość, jednostkę i procent wartości referencyjnej, nie odrywając jednego składnika od całej diety. EVOO pozostaje przede wszystkim żywnością i składnikiem. Źródła sprawdzono 23 września 2026 r.
