Międzynarodowa Rada Oliwy z Oliwek opisuje wskaźnik dojrzałości oparty na barwie skórki i miąższu, zaznaczając jednak, że potrzebne są dalsze analizy wilgotności, zawartości oliwy, możliwości ekstrakcji, wolnej kwasowości i cech sensorycznych. „Wczesny” opisuje więc termin zbioru, a nie pełną ocenę jakości. [Guide for the determination of the characteristics of oil-olives — International Olive Council]
W badaniu sadu Arbequina całkowita zawartość fenoli i stabilność oksydacyjna najpierw rosły, a potem malały podczas dojrzewania, natomiast tokoferol i pigmenty spadały. Autorzy zalecają regularne pobieranie próbek, aby równoważyć wydajność z właściwościami fizykochemicznymi, żywieniowymi i sensorycznymi. Wynik dotyczy tego systemu produkcji, nie każdej odmiany. [Olive oil quality and ripening in super-high-density Arbequina orchard — Journal of the Science of Food and Agriculture]
Inne badanie siedmiu odmian wykazało, że udział oliwy zazwyczaj wzrastał od fazy zielonej do początku zmiany barwy, a potem się stabilizował; owocowość, gorycz i pikantność malały wraz z dojrzewaniem. Wszystkie badane oliwy nadal spełniały kryteria extra virgin. Odmiana, sezon i proces wykluczają jedną „najlepszą” datę dla wszystkich. [Influence of the fruit's ripeness on virgin olive oil quality — Journal of Agricultural and Food Chemistry]
W Unii Europejskiej kategoria extra virgin zależy od wymogów chemicznych i sensorycznych, a nie od napisu „wczesny zbiór”. Warto sprawdzać kategorię, pochodzenie, daty i zasady przechowywania, a następnie dobrać smak do zastosowania. Sam wczesny zbiór nie potwierdza trwałości, działania leczniczego ani parametrów analitycznych naszego produktu. [Commission Delegated Regulation (EU) 2022/2104 — EUR-Lex]
