Flaga, adres firmy lub napis „butelkowano we Włoszech” nie muszą odpowiadać na najważniejsze pytanie: gdzie zebrano oliwki i gdzie wytłoczono oliwę? Trzeba znaleźć właściwe oznaczenie pochodzenia.
Przepisy UE wymagają podania pochodzenia dla oliwy extra virgin i virgin. Takiego oznaczenia nie umieszcza się dla oliwy złożonej z oliw rafinowanych i dziewiczych ani dla oliwy z wytłoczyn, dlatego najpierw czytamy pełną nazwę prawną. [EUR-Lex — Commission Delegated Regulation (EU) 2022/2104, consolidated text]
Gdy pochodzenie wskazuje państwo członkowskie lub Unię, obszar ten odnosi się zarówno do zbioru oliwek, jak i tłoczni. Jeśli oliwki i tłocznia są w różnych krajach, oba miejsca trzeba podać. Dla mieszanek stosuje się określenia pochodzenie UE, spoza UE albo z UE i spoza UE. [EUR-Lex — Commission Delegated Regulation (EU) 2022/2104, consolidated text]
Komisja Europejska uwzględnia pochodzenie w kontrolach etykiet. Sam napis „UE”, „Włochy” czy inny kraj nie dowodzi jednak jednego gospodarstwa, odmiany, rocznika, świeżości, smaku ani przewagi zdrowotnej. Czytajmy łącznie kategorię, pochodzenie, partię, datę i przechowywanie. Nie przypisujemy naszej oliwie nieudokumentowanych cech. Źródła sprawdzono 27 października 2026 r. [European Commission — Olive oil: marketing standards and labelling checks]
