Butelka oliwy na stole i napis omega-3 na opakowaniu: łatwo wrzucić wszystko do szufladki „dobre tłuszcze”. Warto jednak zapytać dokładniej: o jakim tłuszczu mówimy? To wyjaśnienie znanych informacji, a nie ogłoszenie nowego odkrycia.
NHS wymienia oliwę z oliwek wśród źródeł tłuszczów jednonienasyconych. [NHS — Fat: the facts]
Kwas oleinowy jest jednonienasycony; ALA, EPA i DHA należą do wielonienasyconych kwasów omega-3. [Commissione europea — Main dietary fatty acids]
ALA jest niezbędny i musi pochodzić z diety; jego przemiana w EPA i DHA jest ograniczona. [NIH ODS — Omega-3 Fatty Acids]
Orzechy włoskie i nasiona chia dostarczają ALA; ryby i owoce morza — EPA i DHA. [NIH NCCIH — Omega-3 Supplements: What You Need To Know]
Chodzi więc o uzupełnianie się produktów, nie o konkurs. Przykład kulinarny, nie jadłospis: warzywa i ciecierzyca z oliwą extra virgin, ewentualnie z orzechami, jeśli je lubimy i możemy je jeść. Oliwa i pozostałe składniki nie muszą grać tej samej roli. Samo słowo „nienasycone” nie czyni ich równoważnymi.
Nie twierdzimy, że oliwa nie zawiera żadnych omega-3, ani nie określamy ich ilości w naszym produkcie: do tego potrzebne są jego dane. Z tej klasyfikacji nie wynikają dawki lecznicze ani efekty kliniczne. Dla Cook with Olive Oil znajomość składnika oznacza również szacunek dla jego ograniczeń. Przyjemność przy stole nie potrzebuje butelki obiecującej wszystko.
