Een technisch informatieblad kan vragen oproepen: waarom spreken we over een lage zuurgraad én over oliezuur in olijfolie? Bepaal eerst wat elke meting beschrijft voordat je percentages vergelijkt. Vergelijkbare woorden maken twee resultaten niet uitwisselbaar.
De vrije zuurgraad meet vrije vetzuren, volgens afspraak uitgedrukt als massapercentage oliezuur. [International Olive Council — Free fatty acids, COI/T.20/Doc. No 34/Rev. 1 (2017)]
Het percentage oliezuur in het vetzuurprofiel beschrijft daarentegen de samenstelling, bepaald met gaschromatografie. [International Olive Council — Fatty acid methyl esters, COI/T.20/Doc. No 33/Rev. 1 (2017)]
Vrije vetzuren ontstaan door hydrolyse van triglyceriden: bepaalde bindingen worden verbroken, waardoor vetzuren vrijkomen. [UC Davis Olive Center — Evaluation of Extra Virgin Olive Oil Sold in California (2011), analytical methods]
Deze zuurgraad is geen zure smaak: bij de gebruikelijke concentraties in olijfolie kun je hem niet proeven. [University of California Cooperative Extension — Paul Vossen, olive oil standards and analytical parameters (2007)]
De IOC vermeldt aparte methoden voor vrije zuurgraad, vetzuursamenstelling en sensorische beoordeling. [International Olive Council — Standards, Methods and Guides, current index consulted 18 October 2026]
Lees in de praktijk eerst de volledige parameternaam en daarna het getal. Stel je twee regels voor: ‘vrije zuurgraad’ en ‘vetzuurprofiel’. Ons voorstel is ze bij vergelijkingen in aparte kolommen te houden en eenheden, analysedatum en betreffende partij te noteren. Ontbreekt informatie, vraag de producent dan om het document in plaats van het gat met een aanname te vullen.
Dit is uitleg over begrippen, geen nieuwe ontdekking of thuistest. We maken van deze getallen geen ranglijst van gezondheidsvoordelen en schrijven ons product geen ongedocumenteerde zuurgraad, samenstelling of therapeutische effecten toe. Bronnen gecontroleerd op 18 oktober 2026; documentdatums staan bij de verwijzingen.
